Και μέσω της μουσικής η ψυχή μου άρχισε να πετά!
Και άκουσα σαν να μην είχα ξανακούσει ποτέ...
Αυτό που άκουσες ήταν ένα όνειρο και τίποτε παραπάνω...
Κι όμως μες στα μάτια του...
υπήρχε όλη η θλίψη του κόσμου...
Κείνα τα μάτια που εκλιπαρούσαν,
μάτια που ταυτόχρονα απειλούσαν και λάτρευαν...
Κριστίν...
Τέρμα τα λόγια για τη σκοτεινιά,
ξέχνα τους φόβους μες στα μάτια του.
Εγώ είμαι εδώ,
τίποτε δεν μπορεί να σε βλάψει,
τα λόγια μου θα σε ζεστάνουν και θα σε ηρεμήσουν.
Άσε με να γίνω η ελευθερία σου,
άσε το φως της μέρας να στεγνώσει τα δάκρυά σου.
Είμαι εδώ, μαζί σου... πλάι σου...
να σε φυλάω και να σε οδηγώ...
Πες πως θα μ"αγαπάς κάθε στιγμή,
άλλαξέ μου μυαλά με λόγια για το καλοκαίρι...
Πες πως με χρειάζεσαι κοντά σου,
τώρα και πάντα...
Υποσχέσου μου πως ό,τι λες είναι αλήθεια...
Αυτό μόνο σου ζητώ...
Άσε με να είμαι το καταφύγιό σου,
άσε με να είμαι το φως σου.
Είσαι ασφαλής, κανείς δεν θα σε βρει,
έχεις αφήσει πίσω τους φόβους σου.
Το μόνο που θέλω είναι ελευθερία,
έναν κόσμο χωρίς άλλη νύχτα...
και σένα πάντα πλάι μου,
να με κρατάς και να με κρύβεις...
Τότε πες πως θα μοιραστείς μαζί μου,
μιαν αγάπη, μια ζωή...
άσε με να σε βγάλω από την μοναξιά σου...
Πες πως με χρειάζεσαι μαζί σου,
εδώ πλάι σου...
όπου κι αν πας, άσε με να έλθω κι εγώ.
Κριστίν, αυτό μόνο σου ζητώ...
Πες πως θα μοιραστείς μαζί μου,
μιαν αγάπη, μια ζωή...
Πες το και θα σ"ακολουθήσω...
Μοιράσου μαζί μου κάθε μέρα,
κάθε νύχτα, κάθε πρωiιiνό...
- Πες πως μ"αγαπάς... - Το ξέρεις ότι σ"αγαπώ...
Αγάπα με, αυτό μόνο σου ζητώ...
'Οπου κι αν πας, άσε με να έλθω κι εγώ...
Αγάπα με...
αυτό μόνο σου ζητώ...
Πρέπει να φύγω,
θ"αναρωτιούνται που είμαι...
'Ελα μαζί μου Ραούλ!
Κριστίν, σ"αγαπώ!
Κάλεσε τα καλύτερά σου άλογα!
Περίμενέ με στην πόρτα!
Και σύντομα θα βρίσκεσαι κοντά μου!
Θα με φυλάς και θα με οδηγείς...
Σου έδωσα τη μουσική μου...
έκανα το τραγούδι σου να πετάξει...
και τώρα... να πως με ξεπλήρωσες:
μ"αρνήθηκες και με πρόδωσες...
'Ηταν καταδικασμένος να σ"αγαπήσει,
όταν σ"άκουσε να τραγουδάς...
Κριστίν...
Πες πως θα μοιραστείς μαζί μου,
μιαν αγάπη, μια ζωή...
Πες το και θα σ"ακολουθήσω...
Μοιράσου μαζί μου κάθε μέρα,
κάθε νύχτα, κάθε πρωiιiνό...
Θα καταριέστε τη μέρα που δεν κάνατε,
ό,τι σας ζήτησε το Φάντασμα της 'Οπερας!
"Χορός Μεταμφιεσμένων"
- Κύριε Αντρέ! - Κύριε Φέρμιν!
Αγαπητέ Αντρέ, τι υπέροχο πάρτυ!
Ο πρόλογος μιας καινούργιας χρονιάς!
- Τι βραδυά! 'Εχω εντυπωσιαστεί! - Μα ό,τι μπορούμε κάνουμε...
Στην υγειά μας! Μια πρόποση απ"όλη την πόλη,
Τι κρίμα που που το Φάντασμα δεν μπόρεσε να έρθει!
Μασκαράτα!
Χάρτινα πρόσωπα παρελαύνουν!
Μασκαράτα! Κρύψε το πρόσωπό σου να μην σε βρει ο κόσμος ποτέ!
Μασκαράτα!
Κάθε πρόσωπο, μια διαφορετική σκιά!
Μασκαράτα! Κοίτα γύρω, υπάρχει μιαν άλλη μάσκα πίσω σου!
Λάμψη από μωβ... Πιτσιλιές καστανοκόκκινου...
Γελωτοποιός και βασιλιάς... Δράκος και χήνα...
Πράσινο και μαύρο... Βασίλισσα και ιερέας...
Σημάδια κόκκινου... Πρόσωπο τέρατος...
Πρόσωπα! Πέρνα με την σειρά σου, κάνε βόλτα με το καρουσέλ...
...σε μιαν απάνθρωπη διαδρομή...
Χρυσό μάτι... Γαλάζιος μηρός... Η αλήθεια είναι ψέμματα...
Ποιός είναι ποιός...; Σουφρωμένα χείλη... Στροβίλισμα τουαλέτας...
Άσσος κούπα... Πρόσωπο παλιάτσου...
Πρόσωπα... Πίνε μέχρι να πνιγείς... στο φως... στον ήχο...
Αλλά ποιός αναγνωρίζει το πρόσωπο;
Μασκαράτα!
Μοχθηρό κίτρινο, κόκκινο που στροβιλίζεται...
Μασκαράτα!
Ξαναγέμισε το ποτήρι σου, άσε το θέαμα να σε αποσβολώσει!
Μασκαράτα!
Ματιές που καίνε, πρόσωπα που γυρνούν...
Μασκαράτα!
Σταμάτα να δεις την θάλασσα από χαμόγελα γύρω σου!
Μασκαράτα!
Σκιές που βράζουν, κι ανασαίνουν ψέμματα!
Μασκαράτα!
Μπορείς να γελάσεις κάθε φίλο που σε γνώρισε ποτέ!
Μασκαράτα!
Μοχθηροί σάτυροι, διεισδυτικά μάτια..
Μασκαράτα!
Τρέχα και κρύψου, αλλά κάποιο πρόσωπο θα σ"ακολουθήσει!
Τι νύχτα! Τι πλήθος! Σε χαροποιεί! Σε κάνει περήφανο!
'Ολη η αφρόκρεμα! Μας παρακολουθούν να τους παρακολουθούμε,
Τρείς μήνες! Ανακούφισης! Απόλαυσης!
Ηλύσιας ειρήνης! Μπορούμε επιτέλους ν"ανασάνουμε!
Τέρμα τα σημειώματα! Τέρμα το Φάντασμα!
Στην υγειά μας! Μια πρόποση: σε μια ευνοiιiκή χρονιά!
Στον καινούργιο πολυέλαιο! Και μακάρι να μην χαθεί το μεγαλείο του!
- Τι ευλογημένη απαλλαγή! - Και τι μασκαράτα!
Σκέψου το! 'Ενας μυστικός αρραβώνας!
Κοίτα! Η μελλοντική σου νύφη!
- Σκέψου το! - Μα γιατί είναι μυστικό;
Τι έχουμε να κρύψουμε; Μου υποσχέθηκες...
'Οχι Ραούλ σε παρακαλώ, θα μας δούνε...
Άσε τους να δούν! Είναι αρραβώνας... όχι έγκλημα!
Κριστίν τι φοβάσαι;
- Ας μην το συζητήσουμε. - Ας μην το συζητήσουμε.
Σε παρακαλώ προσποιήσου... θα καταλάβεις... με τον καιρό...
Μασκαράτα!
Χάρτινα πρόσωπα παρελαύνουν!
Μασκαράτα!
Κρύψε το πρόσωπό σου να μην σε βρει ο κόσμος ποτέ!
Μασκαράτα!
Κάθε πρόσωπο μια διαφορετική σκιά!
Μασκαράτα!
Κοίτα γύρω, υπάρχει μιαν άλλη μάσκα πίσω σου!
Μασκαράτα!
Ματιές που καίνε, πρόσωπα που γυρνούν...
Μασκαράτα!
Σταμάτα να δεις την θάλασσα από χαμόγελα γύρω σου!
Μασκαράτα!
Μοχθηρό κίτρινο, κόκκινο που στροβιλίζεται...
Μασκαράτα!
Ξαναγέμισε το ποτήρι σου, άσε το θέαμα να σε αποσβολώσει...
Γιατί είστε τόσο σιωπηλοί, καλοί μου κύριοι;
Νομίσατε πως σας εγκατέλειψα για πάντα;
Σας έλειψα καλοί μου κύριοι;
Σας έγραψα μιαν όπερα!
Εδώ σας φέρνω τις τελειωμένες παρτιτούρες,
"Ο Δον Ζουάν Θριαμβευτής"!
Τους θερμότερους χαιρετισμούς μου σε όλους σας!
Μερικές οδηγίες, λίγο πριν ξεκινήσουν οι πρόβες:
Η Καρλόπα πρέπει να διδαχθεί ηθοποιiιiα,
όχι να κάνει το συνηθισμένο της κορδωτό σουλάτσο πάνω στην σκηνή.
Ο Δον Ζουάν μας πρέπει να χάσει βάρος...
Δεν είναι υγιές για ένα άνδρα της ηλικίας του Πιάντζι.
Και οι διευθυντές μου πρέπει να μάθουν,
πως η θέση τους είναι σε γραφείο! Κι όχι στις τέχνες.
'Οσο για την σταρ μας...
την δις Κριστίν Νταέ...
Αναμφισβήτητα θα κάνει ό,τι καλύτερο,
πραγματικά έχει καλή φωνή.
Γνωρίζει όμως, πως αν θέλει να διαπρέψει,
έχει πολλά ακόμη να μάθει...
Αν η αλλαζονεία της επιτρέψει να επιστρέψει σε μένα...
τον δάσκαλό της...
Η αλυσίδα σου είναι ακόμη δική μου! Μου ανήκεις!
Κυρία Ζιρί περιμένετε...
Παρακαλώ κύριε, δεν ξέρω παραπάνω από άλλους...
- Αυτό δεν είναι αλήθεια! - Κύριε μην ρωτάτε!
- 'Εχουν γίνει πολλά ατυχήματα... - Ατυχήματα;
Σας παρακαλώ κυρία Ζιρί... Για χάρη όλων μας...
Πολύ καλά.
Συνέβη πριν πολλά χρόνια.
Υπήρχε ένας περιπλανώμενος θίασος στην πόλη...
...Τσιγγάνοι.
'Ημουν πολύ νέα.
Μελετούσα για να γίνω μπαλαρίνα.
Μια από τις πολλές...
...που ζούσαν στους κοιτώνες της όπερας.
Ελάτε! Ελάτε μέσα!
Ελάτε να δείτε το Παιδί του Διαβόλου!
Ιδού το Παιδί του Διαβόλου!
Το Παιδί του Διαβόλου...
- Δολοφόνε! Δολοφόνε! - Προς τα που πήγε;
Τον έκρυψα από τον κόσμο και την απανθρωπιά του.
Δεν έμαθε άλλου είδους ζωή από τότε,
εκτός από αυτή την 'Οπερα.
'Ηταν η παιδική του χαρά και...
τώρα ο δημιουργικός χώρος της τέχνης του.
Είναι αρχιτέκτονας και σχεδιαστής...
Είναι ιδιοφυiιiα!
Είναι συνθέτης και μάγος!
- Ιδιοφυiιiα κύριε... - Προφανώς όμως κυρία Ζιρί...
η ιδιοφυiιiα μετετράπη σε τρέλα.
- Που πάμε κυρία; - Στο νεκροταφείο.
Στον τάφο του πατέρα μου παρακαλώ.
- Που πήγαν; - Στο νεκροταφείο.
Στον ύπνο μου τραγούδησε,
ήρθε στα όνειρά μου...
αυτή η φωνή που με καλεί,
και λέει το όνομά μου...
Η μικρή Λότε σκέφτηκε τα πάντα και τίποτα.
Ο πατέρας της της υποσχέθηκε πως θα της έστελνε τον Άγγελο της Μουσικής...
Ο πατέρας της, της υποσχέθηκε...
'Ησουν κάποτε...
η μοναδική μου συντροφιά...
'Ησουν ό,τι είχε σημασία...
'Ησουν κάποτε...
φίλος και πάτερας μου...
Μετά ο κόσμος μου κατέρρευσε...
Εύχομαι να"σουν με κάποιον τρόπο πάλι εδώ...
Εύχομαι να"σουν με κάποιον τρόπο κοντά...
Κάποιες φορές έμοιαζε πως αν απλώς το ονειρευόμουν,
με κάποιο τρόπο θα βρισκόσουν εδώ...
Εύχομαι να μπορούσα να ξανακούσω την φωνή σου...
αν και ξέρω πως δεν θα την ξανακούσω...
Το να σ"ονειρεύομαι δεν με βοηθάει να κάνω,
όσα ονειρεύτηκες ότι μπορούσα να κάνω...
Προσπερνώντας καμπάνες και αγάλματα αγγέλων,
πόσο παγωμένα κι επιβλητικά,
μοιάζουν για σένα...
οι λάθος σύντροφοι.
Εσύ ήσουν ζεστός και ευγενικός...
Τόσα χρόνια ν"αντιστέκομαι στα δάκρυα...
Γιατί δεν μπορεί να πεθάνει το παρελθόν;
Εύχομαι να"σουν με κάποιον τρόπο πάλι εδώ...
Γνωρίζοντας πως πρέπει να πούμε αντίο...
Προσπαθώ να συγχωρήσω, μάθε με να ζω...
Δώσε μου την δύναμη να προσπαθήσω...
'Οχι άλλες αναμνήσεις, όχι άλλα βουβά δάκρυα...
'Οχι άλλες κλεφτές ματιές στα χαμένα χρόνια που πέρασαν...
Βοήθησέ με να πω αντίο...
Βοήθησέ με να πω...
...αντίο...
Περιπλανώμενο παιδί...
τόσο χαμένο... τόσο αβοήθητο...
που λαχταράς την καθοδήγησή μου...
Άγγελος ή πατέρας...
φίλος ή φάντασμα...;
- Ποιός είναι κει και με κοιτάζει; - Ξέχασες τον άγγελό σου;
Άγγελε μίλα... τι ατέλειωτη λαχτάρα...
αντηχεί σ"αυτό τον ψίθυρο!
Πολύ καιρό περιπλανιόσουν στον χειμώνα,
μακρυά από την πατρική μου ματιά...
- Το μυαλό μου σε μάχεται μανιασμένα... - Αντιστέκεσαι, κι όμως η ψυχή σου υπακούει...
...στον Άγγελο της Μουσικής!
- Μ"αρνήθηκες... - Σ"αρνήθηκα...
γυρίζοντας την πλάτη στην αληθινή ομορφιά!
Άγγελε της Μουσικής!
Μην μ"αποφεύγεις!
- 'Ελα στον παράξενό σου άγγελο... - 'Ελα σε μένα παράξενε άγγελε...
Είμαι ο δικός σου Άγγελος της Μουσικής...
- 'Ελα σε μένα Άγγελε της Μουσικής... - 'Οχι Κριστίν περίμενε!
Περίμενε!
- Ραούλ! - 'Ο,τι κι αν πιστεύεις...
...αυτός ο άνδρας... αυτό το πράγμα... δεν είναι ο πατέρας σου!
'Οχι Ραούλ! 'Οχι...
'Οχι έτσι...
Τώρα... ξεκινά πόλεμος εναντίον και των δυό σας.
'Ημασταν όλοι μας τυφλοί.
Κι όμως η απάντηση μας κοιτά κατάματα.
Αυτή ίσως να είναι η ευκαιρία να παγιδέψουμε τον έξυπνο φίλο μας...
Ακούμε! Συνεχίστε!
Θα παίξουμε το παιχνίδι του,
θ"ανεβάσουμε το έργο του,
αλλά να θυμάστε ότι εμείς κρατάμε τον άσσο...
Διότι, αν η δις Νταέ τραγουδήσει,
αυτός θα παρευρεθεί οπωσδήποτε...
- Σίγουρα οι πόρτες είναι αμπαρωμένες... - Σίγουρα θα υπάρχει αστυνομία...
Σίγουρα να είναι οπλισμένοι...
Μόλις πέσει η αυλαία, η βασιλεία του θα τελειώσει!
Ραούλ φοβάμαι...
Μην μ"αναγκάζεις να το κάνω.
Ραούλ με τρομάζει.
Μην μ"αναγκάζεις να υποστώ αυτή τη δοκιμασία με τη φωτιά.
Θα με πάρει... το ξέρω...
Θα χωριστούμε για πάντα...
δεν θα με αφήσει να φύγω...
Αυτό που ονειρευόμουν κάποτε...
τώρα το τρέμω...
Αν με βρει εκείνος, δεν θα τελειώσει ποτέ...
Και θα βρίσκεται πάντα εκεί,
τραγουδώντας τραγούδια μέσα στο κεφάλι μου...
θα βρίσκεται πάντα εκεί,
τραγουδώντας τραγούδια μέσα στο κεφάλι μου...
Είπες και μόνη σου,
πως είναι απλώς ένας άνδρας...
'Ομως όσο ζει,
θα μας στοιχειώνει ώσπου να πεθάνουμε...
Διεστραμμένος με κάθε τρόπο, τι απάντηση να δώσω;
Πρέπει να ρισκάρω τη ζωή μου, για να κερδίσω την ευκαιρία να ζήσω;
Μπορώ να προδώσω τον άνδρα που κάποτε ενέπνεε την φωνή μου;
Να γίνω το θήραμά του; 'Εχω άλλη επιλογή;
Σκοτώνει δίχως σκέψη, δολοφονεί ό,τι είναι καλό...
το ξέρω πως δεν μπορώ ν"αρνηθώ,
κι όμως, εύχομαι να μπορούσα...
Θεέ, αν συμφωνήσω τι φρίκη με περιμένει,
σ"αυτή την όπερα του Φαντάσματος;
Κριστίν, Κριστίν...
μην νομίζεις πως δεν νοιάζομαι...
αλλά κάθε ελπίδα και κάθε προσευχή βασίζονται σε σένα τώρα...
Θα οριστεί η τύχη μου απόψε.
Σιχαίνομαι να λιγοστεύω την διασκέδαση,
αλλά το αστείο πάλιωσε...
Αφήστε το κοινό να περάσει...
Ας ξεκινήσει η όπερά μου!
"Δον Ζουάν"
Εδώ ο άρχοντας υπηρετεί τον πληβείο,
εδώ ο αφέντης παίρνει το κρέας του!
Εδώ ο θυσιαστήριος αμνός,
ξεστομίζει μια κραυγή απελπισίας!
Φτωχή νεαρή κόρη!
Για την ευχαρίστηση της γλώσσας σου από τα κλεμμένα γλυκά,
θα πρέπει να πληρώσεις το τίμημα,
τυλιγμένη στο σάβανο!
Σερβίρετε το γεύμα ...και την κόρη!
Υπηρετείστε τον αφέντη ώστε,
όταν τα τραπέζια, τα σχέδια και οι κόρες έχουν στρωθεί,
ο Δον Ζουάν να θριαμβεύσει,
γι"αλλη μια φορά!
Πασαρίνο, πιστέ μου φίλε,
πες άλλη μια φορά το σχέδιο.
Ο νεαρός καλεσμένος σου νομίζει πως είμαι εσύ,
Εγώ ο αφέντης, εσύ ο άνθρωπος.
'Οταν βρεθήκατε φορούσες τον μανδύα μου,
δεν μπορεί να είδε εκείνη το πρόσωπό σου.
Νομίζει πως δειπνεί μαζί μου,
στην δανεική θέση του αφέντη της!
Κρυφά, θα σαρκάζουμε και θα πίνουμε,
κλέβοντας ό,τι, πραγματικά, είναι δικό μου.
'Οταν είναι αργά και η συστολή αρχίσει να χάνεται με το κρασί...
θα γυρίσεις σπίτι! Θα κάνω την φωνή σου και θα βροντήξεις μανιασμένα την πόρτα!
Θα πω: "έλα, κρύψου μαζί μου! Που άραγε; Μα βεβαίως στο δωμάτιό μου!"
Η φτωχή, δεν έχει καμμιά ελπίδα!
Ορίστε το καπέλο, ο μανδύας και το σπαθί μου.
Η κατάκτηση είναι σίγουρη...
αν δεν ξεχαστώ και γελάσω...!
Τίποτε άλλο στο κεφάλι της,
παρά χαρούμενες σκέψεις!
Τίποτε άλλο στην καρδιά της,
παρά όνειρα αγάπης!
Αφέντη;
Πασαρίνο...
Φύγε, η παγίδα έχει στηθεί,
και αναμένει το θήραμά της...
'Ηλθες εδώ...
κυνηγώντας την βαθύτερή σου παρόρμηση,
κυνηγώντας εκείνη σου την ευχή, που ως τώρα ήταν σιωπηλή...
Σιωπηλή...
Σ"έφερα,
ώστε τα πάθη μας να καούν και να ενωθούν...
μες στο μυαλό σου έχεις ήδη ενδώσει σε μένα,
εγκαταλείποντας κάθε άμυνα, έχεις ενδώσει σε μένα ολοκληρωτικά!
Τώρα είσαι εδώ μαζί μου:
χωρίς δεύτερη σκέψη...
αποφάσισες...
Αποφάσισες...
Πέρα από το σημείο του γυρισμού,
χωρίς ματιές πίσω...
ό,τι παιχνίδια παίξαμε ως τώρα τελείωσαν...
Ξεπέρασες κάθε σκέψη με "αν" ή "όταν",
δεν ωφελεί ν"αντιστέκεσαι...
Εγκατέλειψε κάθε σκέψη και άσε το όνειρο να"ρθει...
Ποιά λυσσαλέα φωτιά θα πλημμυρίσει την ψυχή;
Ποιά πλούσια επιθυμία θα ξεκλειδώσει την πόρτα της;
Ποιά γλυκειά αποπλάνηση βρίσκεται εμπρός μας;
Περνώντας το σημείο του γυρισμού,
το τελευταίο κατώφλι...
τι ζεστά, ανείπωτα μυστικά θα μάθουμε;
Πέρα από το σημείο του γυρισμού...
Με έφερες...
σε κείνο το σημείο, όπου οι λέξεις στερεύουν,
σε κείνη τη στιγμή που ο λόγος εξαφανίζεται στην σιωπή...
Σιωπή...
'Ηλθα εδώ,
χωρίς να γνωρίζω γιατί...
μες στο μυαλό μου έχω ήδη ονειρευτεί τα κορμιά μας,
να πλέκονται ανυπεράσπιστα και σιωπηλά.
και τώρα βρίσκομαι εδώ μαζί σου,
χωρίς δεύτερη σκέψη.
Το αποφάσισα...
Αποφάσισα...
Πέρα από το σημείο του γυρισμού,
δεν υπάρχει επιστροφή τώρα,
το δικό μας παιχνίδι του πάθους, τώρα επιτέλους ξεκίνησε...
Πέρα από κάθε σκέψη σωστού ή λάθους,
μια τελευταία ερώτηση:
πόσο ακόμη πρέπει οι δυό μας να περιμένουμε, πριν να γίνουμε ένα;
Πότε το αίμα θ"αρχίσει να τρέχει ανθίζοντας τον κοιμισμένο ανθό;
Πότε οι φλόγες επιτέλους θα μας κατασπαράξουν;
Πέρα από το σημείο του γυρισμού,
το τελευταίο κατώφλι,
η γέφυρα διασχίστηκε,
οπότε στάσου και δες την να καίγεται...
Περάσαμε... το σημείο του γυρισμού...
Πες πως θα μοιραστείς μαζί μου...
μιαν αγάπη, μια ζωή...
Οδήγησέ με,
σώσε με από τη μοναξιά μου...
Πες πως με θες μαζί σου,
εδώ πλάι σου,
'Οπου κι αν πας,
άσε με να έλθω κι εγώ...
Κριστίν...
...αυτό μόνο σου ζητώ...
Φύγετε!!
Ουμπάλντο!
Αγάπη μου!
Θεέ μου! Καταστραφήκαμε Αντρέ! Καταστραφήκαμε!
Που την πήγε;
Ελάτε μαζί μου κύριε! Θα σας πάω σε κείνον.
Αλλά να θυμάστε: να κρατάτε το χέρι σας στο ύψος των ματιών σας!
- Θα έρθω μαζί σας. - 'Οχι Μεγκ! Εσύ να μείνεις εδώ!
Ελάτε μαζί μου κύριε! Κάντε ό,τι σας λέω.
'Οχι!
Κάτω άλλη μια φορά, στα μπουντρούμια της μαύρης μου απελπισίας!
Κάτω βουτάμε βαθιά στη φυλακή του μυαλού μου!
Κάτω σε κείνο το μονοπάτι μες στη σκοτεινιά...
βαθύ σαν την κόλαση!
Γιατί, αναρωτιέσαι, ήμουν φυλακισμένος και αλυσσοδεμένος σ"αυτό το κρύο και θλιβερό μέρος;
'Οχι για κάποια θανάσιμη αμαρτία, αλλά για την μοχθηρία του αποτροπιαστικού μου προσώπου!
Εντοπίστε αυτό τον δολοφόνο! Πρέπει να βρεθεί!
Κατατρεγμένος απ"όλους! Συναντώντας παντού το μίσος!
Ούτε μια καλή κουβέντα από κανένα! Συμπόνοια πουθενά!
Κριστίν...
Γιατί;!
Γιατί;!!
- Το χέρι σας στο ύψος των ματιών σας! - ... στο ύψος των ματιών...
Ως εδώ τολμώ να πάω.
Σας ευχαριστώ.
Χόρτασες επιτέλους την επιθυμία σου για αίμα;
Θα γίνω εγώ τωρα θύμα της επιθυμίας σου για σάρκα;
Αυτή η μοίρα... που με καταδικάζει να κυλιέμαι στο αίμα,
μου έχει επίσης αρνηθεί τις χαρές της σάρκας...
Αυτό το πρόσωπο... η μόλυνση,
που δηλητηριάζει την αγάπη μας...
Αυτό το πρόσωπο... που κέρδισε τον τρόμο και την απέχθεια της μάνας...
Μια μάσκα...
το πρώτο μου σκληρόκαρδο ρούχο...
Ο οίκτος έρχεται πολύ αργά...
γύρνα και αντίκρυσε τη μοίρα σου:
μιαν αιωνιότητα μ"αυτό...! μπροστά στα μάτια σου.
Αυτό το στοιχειωμένο πρόσωπο,
δεν κρύβει πια τρόμο για μένα...
Μες στην ψυχή σου βρίσκεται η αληθινή παραμόρφωση...
Περίμενε! Νομίζω αγαπητή μου, πως έχουμε έναν καλεσμένο!
- Κύριε... - Ραούλ!
αυτή πραγματικά είναι απαράμιλλη ευχαρίστηση!
'Ελπιζα πως θα ερχόσασταν.
Και τώρα η ευχή μου πραγματοποιείται!
- Πραγματικά μου φτιάξατε τη νύχτα! - Άσε με να φύγω.
Ελευθέρωσέ την! Κάνε ό,τι θες, αλλά ελευθέρωσέ την!
- Δεν έχεις καθόλου οίκτο; - Ο εραστής σου κάνει παθιασμένη έκκληση!
- Σε παρακαλώ Ραούλ είν"ανώφελο! - Την αγαπώ! Δεν σημαίνει τίποτα;
Την αγαπώ! Δείξε λίγη συμπόνοια!
Ο κόσμος δεν έδειξε ίχνος συμπόνοιας σε μένα!
Κριστίν... Κριστίν... Άσε με να την δω...
Παρακαλώ κύριε...
Κύριε, σας καλωσορίζω!
Νόμισες πως θα την βλάψω;
Γιατί να την κάνω να πληρώσει,
για τις δικές σου αμαρτίες;
Φώναξε τα καλύτερά σου άλογα τώρα!
Σήκωσε το χέρι σου στο ύψος των ματιών σου!
Τίποτα δεν σε σώζει τώρα, εκτός ίσως από την Κριστίν...
Άρχισε μια νέα ζωή μαζί μου,
εξαγόρασε την ελευθερία του με την αγάπη σου!
Αρνήσου με και θα στείλεις τον εραστή σου στον θάνατο!
Αυτή είναι η επιλογή! Αυτό είναι το σημείο χωρίς γυρισμό!
Τα δάκρυα που ίσως να"χυσα,
για την σκοτεινή σου μοίρα,
πλέον πάγωσαν κι έγιναν δάκρυα μίσους!
Κριστίν, συγχώρεσέ με, σε παρακαλώ συγχώρεσέ με...
- Τα έκανα όλα για σένα και για το τίποτα... - Αντίο έκπτωτο είδωλό μου και ψεύτικε φίλε μου...
Πολύ αργά για να γυρίσεις πίσω, πολύ αργά για άχρηστο οίκτο!
- Πες πως μ"αγαπάς κι ας τελειώσει η ζωή μου... - Τέλειωσαν οι κραυγές βοήθειας...
- ...δεν ωφελεί ν"αντιστέκεσαι. - Επειδή ό,τι και να διαλέξεις...
- δεν μπορείς να κερδίσεις... - εκείνος κερδίζει...
Οπότε τελειώνεις τις μέρες σου μαζί μου,
ή στέλνεις αυτόν στον τάφο;
Γιατί την βάζεις να σου πει ψέμματα για να με σώσει;
- Άγγελε της Μουσικής... - Πέρα από το σημείο του γυρισμού...
- Για το Θεό, Κριστίν πες όχι! - ...γιατί αυτό το μαρτύριο;
- ...το τελευταίο κατώφλι... - Μην πετάς την ζωή σου για χάρη μου!
-...πότε θα λογικευτείς; - Η ζωή του είναι τώρα το τρόπαιο που πρέπει να κερδίσεις!
Πάλεψα τόσο σκληρά για να σ"ελευθερώσω...
- Πέρασες το σημείο του γυρισμού... - Άγγελε της Μουσικής...
...μ"εξαπάτησες.
Σου έδωσα το μυαλό μου τυφλά...
Δοκιμάζεις την υπομονή μου. Κάνε την εκλογή σου!
Αξιολύπητο πλάσμα του σκότους...
τι είδους ζωή γνώρισες...;
Ο Θεός να μου δώσει κουράγιο να σου δείξω...
...ότι δεν είσαι μόνος!
Εντοπίστε τον δολοφόνο! Πρέπει να βρεθεί!
Πάρτην! Ξεχάστε με! Ξεχάστε τα όλα αυτά!
Κυνηγήστε αυτό το ζώο, που τρέχει να κρυφτεί!
Αφήστε με ήσυχο! Ξεχάστε ό,τι είδατε!
Φύγετε τώρα! Μην τους αφήσετε να σας βρουν!
Πάρτε τη βάρκα. Ορκιστείτε να μην πείτε ποτέ τι είδατε...
...το μυστικό που γνωρίζετε, του αγγέλου στην κόλαση!
- Το Φάντασμα της 'Οπερας είναι κει... - Φύγετε! Τώρα!
Φύγετε τώρα κι αφήστε με!
Μασκαράτα!
Χάρτινα πρόσωπα παρευλαύνουν!
Μασκαράτα...
Κρύψε το πρόσωπό σου για να μην σε βρει ποτέ ο κόσμος...
Κριστίν σ"αγαπώ...
Πες πως θα μοιραστείς μαζί μου,
μιαν αγάπη, μια ζωή...
Πες το και θα σ"ακολουθήσω...
Μοιράσου μαζί μου κάθε μέρα,
κάθε νύχτα, κάθε πρωiιiνό...
Μόνο εσύ μπορείς ν"άπογειώσεις το τραγούδι μου...
Τελείωσε πια, η μουσική της νύχτας!
Κόμησσα Ντε Σανί Πολυαγαπημένη Σύζυγος και Μητέρα
ΚΡΙΣΤΙΝ 1854-1917